دیگر چیزی نمانده به پایان مسخره ای که نامش را زندگی گذاشتم٬

   نه این کلک ها قدیمی است٬فکرنمیکنم

                            چون خوب میدانم اگر فکر کنم پشیمان میشوم.

  حالا اینجا من ماندم و ارتفاعی بلند ٬ خاکی که مرا میخواند

                        تا در آغوش گیردو بادی که مرا هل میدهد.

                  عکست را در چشمانم می گذارم .چشمانم را میبندم .

                                                مبادا رنگ چشمانت را از یاد ببرم.

                          و حالا برای چند ثانیه دلهره لحظه برخورد...